insanların çaresi olan şeylerde çare araması,kendi iradesini güçlendirmesi ve kuvve-i maneviyesini takviye etmesi ancak dua ile olur.eğer insanın iradesi,yaptığı dua ile güç ve kuvvet kazanıyorsa bundan o insanın vücudundaki hücrelerde,moleküllerde nasibini alır.zaten eğer insanın beden planında bazı şeyleri aşması ve onları yenmesi söz konusu ise,onların önce ruhta yenilmeleri şarttır.şayet buna yenilenme denecekse evvela insan bedeninde tahribe uğrayan hücrelerin rejenere edilmesi gerekir. Bu açıdan dualar bir yönüyle cenabı hakkın "naçar kaldığımız yer"lerde "negah bir perde açması"açısından yeri başka hiçbir dinamik ile doldurulamayacak öneme haizdir.


M.Fethullah GÜLEN

"DUAMIZ OLMASA NE EHEMMİYETİMİZ VAR"RABBİMİZLE EN GÜZEL ŞEKİLDE KONUŞTUĞUMUZ ANLAR DUALARIMIZ.ŞÜKÜRLER OLSUNKİ BÖYLE BİR NİMETE SAHİBİZ...

düşünüyorumda dua olmasaydı ne yapardık?